sábado, 7 de junio de 2008

ytyuytjt

Concepto previo, materia influye en nuestra decisión, ejemplo:


http://es.wikipedia.org/wiki/Plomo

http://es.wikipedia.org/wiki/Saturnismo

**************************************

Somos lo que somos (comemos, ingerimos, de lo que nos alimentamos, tocamos…)

Somos de lo que estamos formados.

Quizá la lucha que emprendimos en contra de la incomprensión, de lo desconocido, de lo que no puede conocerse,… es una lucha en vano, vacía. Conforme avanzamos, andamos, creemos conocer, ‘conocemos’ vamos encontrando/hallando otro tanto desconocido.

Sólo ver/apreciar/reconocer que lo que ingerimos día a día nos puede hacer mudar de opinión en tan cortos periodos de tiempo, ya es algo que me hace estremecer. Se acrecienta aún más este temor en mí cuando pienso en la regeneración de las células que componen mi cuerpo, y sobre todo en las que forman mi cerebro, las que por tanto: albergan mi conciencia. Las células de las que hablo son las que mi organismo fabrica con la materia que absorbo en el trascurso de mi vida. Son las unidades fundamentales que están compuestas de lo que, con días u horas de antelación, ingerí o he ingerido.

¿El control de forma total de nosotros mismos es imposible, nuestra libertad de elección está/permanece mermada? Estamos en todo momento condicionados por nuestro entorno, por la materia que nos rodea y nos forma, por la energía que nos llega e irradiamos.

Somos materia y energía.

De la misma manera que el entorno físico e inorgánico reacciona al contacto con otra materia y energía, nosotros, como seres con iguales propiedades, lo hacemos también.

La lógica intrínseca de los sucesos que ocurren en la transformación de la materia inorgánica y orgánica, es la lógica que nos hace atribuírsela.

Carl Sagan: “El universo se conoce a sí mismo por medio de nosotros. Somos el medio para que el universo se conozca a sí mismo.”

Somos el fruto de reacciones químicas.

Matería + Energía -> Ciclo continuo de renovación.

Importante:

Materia másica y materia no másica.

Energía: tiene la capacidad para obrar, transformar y poner en movimiento.

El control que mantenemos/ejercemos sobre estas dos, es un control no tan distante del que ejercen los demás objetos, cosas: desde lo más pequeño hasta lo más grande. Lo que nosotros cambiamos con razón para nuestra supervivencia, posee la misma razón en acto que lo que otras cosas cambian para su existencia/presencia.

“El papel de los seres pensantes en el universo es el mismo que el de los seres no pensantes en el universo, o éste mismo.”

sábado, 10 de mayo de 2008

A linguaxe.

A linguaxe fainos diferentes ás outras especies de animais porque nomeando
as cousas liberámonos da súa dependencia material. “O nome é
unha representación simbólica da cousa nomeada. A palabra dálle ó home
unha representación simbólica da realidade”. Ademais, a linguaxe libéranos
da dependencia temporal co presente (“o animal vive preso na presencia
inmediata —sensorial— da realidade [...], o home transformándoa na
sustancia humá da palabra, libérase desa presencia escravizante”); e libéranos
tamén da “dependencia instintiva da especie” pois pola palabra o
“home pasou do nivel das sensacións ó nivel das ideas”; e finalmente liberta
ó “home da dependencia psicolóxica coa colectividade” porque a palabra
impide a absorción e a anulación da personalidade individual de
cada un pois a “través da palabra descubrimos a realidade persoal, a persoalidade
dos demais e por contraste a nosa”. En definitiva as outras especies
animais viven nun medio, nós, gracias á palabra, vivimos nun mundo.

Ramón Piñeiro.
http://www.realacademiagalega.org/PlainRAG/catalog/publications/files/Anton%20Santamarina.pdf


viernes, 11 de abril de 2008

no comment

El día en el que se presente uno de tantos hombres delante de vuestros hijos clamando su libertad, con los ojos desorbitados, exaltado en el instinto de supervivencia, éstos ni siquiera tendrán la opción de la deprecación. Hay y habrá muchos hombres aún, que dispuestos a preservar las vidas de los suyos igual que vosotros la de los vuestros, están y estarán dispuestos a arriesgar sus vidas, llegado el día, para erradicar al enemigo. El mismo que vosotros creasteis, mas no es otro que vuestra propia descendencia.

domingo, 6 de abril de 2008

Problema del Viajante.



Wikipedia

Sean N ciudades de un territorio. El objetivo es encontrar una ruta que, comenzando y terminando en una ciudad concreta, pase una sola vez por cada una de las ciudades y minimice la distancia recorrida por el viajante.

¿Por qué no apoyarse en el número áureo?

¿O mejor aún, si cabe, en una espiral?

Un tuit que nunca he tuiteado. «I imagine "Danger".»

Estimado, Obviamente dirá y hará lo que esté al alcance de su inteligencia para haceros comprender que no representa ningún tipo de peligro....